Συντάκτης: Γιώργος ΞανθάκηςΟ γάλλος σκηνοθέτης René Clément ήταν ο πρώτος που προσάρμοσε το μυθιστόρημα του 1955 της Patricia Highsmith «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ», με τους Alain Delon και τον Maurice Ronet στους ρόλους των Ripley και Greenleaf αντίστοιχα. Γυρισμένο τη δεκαετία του ‘60 στην Ιταλία, πέρα από ένα έγχρωμο, γαλλικής κοπής, φιλμ νουάρ είναι ταυτόχρονα και η καταγραφή μιας εποχής και των κοινωνικών συμπεριφορών που ολοένα επηρεάζονται από τον αμερικανικό τρόπο ζωής. Ο πατέρας του πλούσιου Greenleaf αναθέτει στον Ripley να φέρει πίσω στην Αμερική τον γιο του, που βρίσκεται σε μόνιμες διακοπές στην Ευρώπη. Αλλά η αυξανόμενη εμπλοκή του Ripley με τον πλούσιο φίλο του μετατρέπεται σε δολοφονική, και η φίλη του Greenleaf, Marge (Marie Laforêt), περιπλέκεται σε μια ιστορία απάτης και απελπισίας. Ο Delon είναι σατανικά γοητευτικός και κλέβει εύκολα τις εντυπώσεις. Ο Clément αλλάζει το τέλος, ώστε να είναι πιο πεσιμιστικό από την εκδοχή της Highsmith, αλλά καταφέρνει να κάνει την ταινία εκθαμβωτική στην επιφάνεια αλλά κατά βάθος και παράξενη και απειλητική. Οι λαμπρές, ανησυχητικές εικόνες πλημμυρίζονται από τις υπέροχες μελωδίες του Nino Rota.Η εκδοχή του Anthony Minghella στο ίδιο ομώνυμο μυθιστόρημα της Highsmith υπολείπεται του αριστουργήματος του Clément , αλλά είναι μια εξίσου συναρπαστική ταινία. Παραμένει πιο πιστή στο βιβλίο και διαθέτει κορυφαίες ερμηνευτικές επιδόσεις από τους Matt Damon, Jude Law και Gwyneth Paltrow. Ο Minghella δεν υιοθετεί το σκοτεινό ύφος των φιλμ νουάρ, αλλά εικονογραφεί με καλλιέπεια την ειδυλλιακή Ιταλία και την παραδεισένια ζωή των πλούσιων νέων Αμερικανών. Στην κριτική του ο Γ. Μπακογιαννόπουλος επισημαίνει ότι ο Minghella κρατά αναλλοίωτο τον θεματικό πυρήνα του βιβλίου: «την επιθυμία του φτωχού και ασήμαντου να γίνει αποδεκτός και αγαπητός από τον κύκλο των πλουσίων και ευτυχισμένων, να απολαύσει τη ζωή, αλλά και τον έρωτα, να ενωθεί με τον ωραίο φίλο, να ταυτιστεί μαζί του, να τον υποκαταστήσει τελικά, έστω κι αν περάσει από τη φρίκη του φόνου».Ο Χάρι και η Μόνικα γνωρίζονται σε ένα μπαρ και πηγαίνουν μαζί στον κινηματογράφο. Εκείνη ονειρεύεται να αποδράσει από τη μιζέρια του σπιτιού της και τον μέθυσο πατέρα της. Τα δύο νεαρά παιδιά αποφασίζουν να αφήσουν πίσω τις θλιβερές ζωές τους και παίρνουν μια βάρκα για να περάσουν κάποιες ρομαντικές βραδιές κάτω από τα αστέρια. Σύντομα όμως η ευδαιμονία τους αρχίζει να ραγίζει όταν ξεμένουν από φαγητό και αναγκάζονται να γυρίσουν στο εχθρικό περιβάλλον των σπιτιών τους.Μια μέρα της ζωής ή η ζωή σε μία μέρα;H πράσινη ακτίνα είναι ένα σπάνιο οπτικό φαινόμενο, κατά το οποίο διακρίνεται στον ορίζοντα μια πράσινη αναλαμπή όταν και το τελευταίο τμήμα του ήλιου βυθιστεί κάτω από το νερό. Στην Ντελφίν (Marie Rivière) απομένουν ακόμη δύο εβδομάδες καλοκαιρινών διακοπών, αλλά τα σχέδιά της πέφτουν συνεχώς στο κενό. Βρίσκεται σε μια συνεχή νευρωτική κίνηση. Αποφασίζει να φύγει τρεις μέρες στη Νορμανδία, αλλά το ταξίδι καταλήγει σε αποτυχία. Μόλις επιστρέφει στο Παρίσι, ξαναφεύγει… για μία μέρα. Κι ύστερα άλλη μια απόδραση στο Μπιαρίτζ όπου μια φίλη τής παραχωρεί το διαμέρισμά της. Ξοδεύει τις μέρες της αφηρημένα , θαρρείς χωρίς πυξίδα, από τον ένα προορισμό στον άλλο, αδυνατώντας τελικά να βρει την απροσδιόριστη ικανοποίηση που αναζητά. Άραγε θα συναντήσει τον άντρα που κρυφά μέσα της περιμένει; Ο Ρομέρ χαρτογραφεί με χάρη ,τρυφερότητα και μελαγχολία τις περιπλανήσεις της στις γραφικές γαλλικές ακτές. Την καταγράφει με συμπάθεια και συγκίνηση όταν αυτή κοιτάζει στον ορίζοντα για να βρει μια σχεδόν κοσμική σωτηρία με τη μορφή της ομώνυμης «πράσινης ακτίνας», που θα τη λυτρώσει από τη μοναξιά της.«See it before you go swimming!»Τη δεκαετία του ‘60, στη μικρή πόλη Kαστλ Pοκ, τέσσερις μικροί φίλοι ξεκινούν ένα περιπετειώδες ταξίδι ψάχνοντας για το χαμένο σώμα ενός εφήβου της περιοχής -που ελπίζει να βρει και μια συμμορία από μεγαλύτερα αγόρια. Στην πραγματικότητα το ταξίδι αυτό είναι μια προσπάθεια να επουλώσουν τις προσωπικές τους πληγές.Οι «Ιστορίες του Καλοκαιριού» είναι ένας ανάλαφρος ύμνος στη νεότητα, τις αντιφάσεις και τις αβεβαιότητές της. Ένας όμορφος, μοναχικός και εσωστρεφής νεαρός, ο Gaspard (Melvil Poupaud), φθάνει στην παραθαλάσσια Βρετάνη. Όταν η φίλη του, Léna, δεν εμφανίζεται όπως είχαν συμφωνήσει, κάνει μόνος του βόλτες στην παραλία. Γνωρίζεται με τη φοιτήτρια εθνολογίας, τη Margot (Amanda Langlet), που τις επόμενες μέρες παραμένει η πιο έμπιστη συντροφιά του. Στη συνέχεια συναντά τη Solène, μια πολύ πιο γοητευτική κοπέλα. Αλλά τότε ξαφνικά εμφανίζεται η Léna, και ο Gaspard βρίσκεται μπερδεμένος ανάμεσα σε τρεις ελκυστικές νεαρές γυναίκες.Το φιλμ αποτελεί μια απολαυστική ακολουθία κωμικών επεισοδίων που προκαλεί η παρουσία του αδέξιου, γκαφατζή, αλλά και καλοπροαίρετου κ. Ιλό (τον υποδύεται ο ίδιος ο σκηνοθέτης) που πηγαίνει για διακοπές στην παραλία και προκαλεί το χάος. Το ύφος του σκηνοθέτη Tati είναι κυρίως οπτικό, καθώς οι διάλογοι είναι ελάχιστοι, αλλά η ηχητική μπάντα αποκτά τεράστια αξία με τον υπερτονισμό των θορύβων που αποτελούν σημαντικό μέρος των κωμικών ευρημάτων του φιλμ. Ο Tati σατιρίζει με ευστοχία και ευρηματικότητα τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό που καταδυναστεύει τον άνθρωπο ακόμη και στις διακοπές του. Μόνο τα παιδιά και ο κ. Ιλό έχουν την ενστικτώδη ορμή να δράσουν και να αντιδράσουν χωρίς ενοχές. Όμως το φιλμ δεν είναι κραυγαλέο, δεν «αμερικανίζει». Ο Tati δεν παραθέτει μια σειρά από χοντροκομμένα καλαμπούρια με φόντο το θαλασσινό τοπίο. Καταγράφει με ευαισθησία και αγάπη τον απροσάρμοστο άνθρωπο, τον άντρα-παιδί που αδυνατεί να εγκλωβιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της κοινωνικής συμβατικότητας. Από τις πιο ξεκαρδιστικές κωμωδίες όλων των εποχών, οι «Διακοπές του Κυρίου Ιλό» πέρα από το φινετσάτο, εφευρετικό και υπαινικτικό χιούμορ τους διαθέτουν εικόνες γεμάτες λυρισμό, ποίηση και μια απροσδιόριστη μελαγχολία, που μεταγγίζουν στον θεατή μια εσωτερική αγαλλίαση.Το καλοκαίρι του ‘42, μια παρέα εφήβων διασκεδάζει περνώντας τις διακοπές της σ’ ένα νησί της Νέας Αγγλίας. Η μόνη συζήτησή τους είναι τα «κορίτσια». Ένας από τους νεαρούς της παρέας, ο πιο ευαίσθητος, γνωρίζει την Dorothy (Jennifer O’Neill), μια παντρεμένη γυναίκα 22 ετών που ο σύζυγος της είναι στρατευμένος στο εξωτερικό. Η σχέση τους είναι εντελώς αθώα. Ωστόσο μια μέρα παίρνει ένα τηλεγράφημα που της ανακοινώνει ότι ο σύζυγός της έχει σκοτωθεί, και εξαιτίας της θλίψης της η σχέση τους μετατρέπεται σε μια τρυφερή ρομαντική ιστορία.Ο Emmer, στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, δημιουργεί μια δραματοποιημένη αναφορά εκείνης της ημέρας και εκείνων των ανθρώπων των οποίων η ζωή αποφασίζεται από την τύχη ή τη μοίρα. Το σενάριο δομείται από διαπλεκόμενες ιστορίες Ρωμαίων με διαφορετικό κοινωνικό υπόβαθρο και τρόπο ζωής, που απολαμβάνουν (ή όχι) την ημέρα τους στην παραλία. Νιάτα, καλοκαίρι, έρωτας ορίζουν το πλαίσιο και το πνεύμα της ταινίας. Όλοι κινούνται προς τον «Κυριακάτικο παράδεισο» της Όστια, με τα πόδια, με αυτοκίνητα, με ποδήλατα, θέλοντας να επουλώσουν τις χαίνουσες πληγές του πολέμου. Όλες οι τάξεις εκπροσωπούνται. Υπάρχει αγάπη, υπάρχει δράμα, υπάρχει χορός για τους νέους. Έτσι, αυτή η σειρά από παράλληλες ιστορίες ξεδιπλώνονται, θλιβερές ή χαρούμενες, και το βράδυ αυτής της Κυριακής του Αυγούστου κάποια σημαντικά πράγματα θα αλλάξουν.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Filmy.gr .